11.12.14

Kerem,
Cok guzel bir bebeksin sen.

Huzurlusun bir kere. 

Hep boyle ol, huzur cok onemli bu hayatta. Huzurluysan, yapamayacagin bi sey yok!

Cok istersen, bi de huzur varsa her seyi basarırsın!

Amcam bana dogdugumda bi mektup yazmisti. Mektubunda benim bir kriz bebegi oldugumu soyledi, krizin icine dogmusum meger. 

Acik konusmak gerekirse, senin dogdugun Turkiye'de de birçok şey olmasi gerektigi gibi degil. Ahlak olsun, ekonomi olsun... Ama bu bi yana, hic kimse bugune kadar mukemmel bi ulkeye, mukemmel bi dunyaya dogmadi. Hep bir bozukluk olacak, hep bir hata olacak. Bunlara odaklanmak gereksiz o yuzden. Insanin nasil bir karmasalar sinsilesine dogdugundam cok, nasil bir aileye dogdugu onemli. Keremcim, bu konuda icin cook coook coook rahat olsun, harika bir ailen var! 

Turkiye'de, dunyada ne olursa olsun, sen hep guzellikler icinde olacaksin. Tabi, iyi seyler olsun dunyada, ki sen de daha da cok guzellik icinde olabil! 

Sen benim en yakin oldugum bebeksin su ana kadar, bir kere yanibasimizasin! Ne kadar mutluyum anlatamam. Senin buyumene 1. Gunden beri tanik olabilecegim. Sana gerek ablalik, gerek arkadaslik, gerek komsuluk yapicam, beraber cok eglenecegiz. Sonra ileride bir gun bu mektubu okuyup "zaman ne guzel gecmis" diyecegiz. Insanlar genelde "zaman ne cabuk gecmis" der boyle durumlarda. Ama aslinda, inan bana zamanin niceligi kadar niteligi de onemli. Zaman hep ayni zaman, 60 dk da 3600 sn ye var. Bu degismiyor. Onemli olan bu dakilalari guzellikle yasayabilmek, anda olabilmek, mutlulugu hissedebilmek. 

Seni seviyorum Kerem. Mutluluklarla dolu bir hayatin olsun. 

Ece 

Promise

Once it hurts,

But the storm washes it

All out

Rain grabs the teardrops,

Says

Can we be friends? 

I promise,

You'll never cry again. 

2.08.14

The Key

Ay Işığı

Yapraklardan suzuluyor

Yagmur damlalari gibi. 

Sessice, 

Ninni soyluyor

Askin masalsi sesi. 

Ay isigi 

Denizin en guzel isiltisi;

Misil misil uyuyor. 

Aşk

Unspoken

Something got me haunted. 

Maybe it was the sun

Trying to find its way out

Through the barrier of rain. 

Or maybe it was just you. 

Because everytime 

I look at you

I hear beautiful silent sounds

And I see enchanting unspoken words,

Waiting in line. 

Bu bloga geçen sene yazmaya başladım. Ama bir yere kadar götürebildim. Bir yerden sonra “Ece, biraz dur, soluklan.” dedim kendime. Bloguma da süresiz ara verdim. “Dur, soluklan” dememin sebebi “çok yazdım, yeter” gibi bir şey değildi tabi ki. O dönemde de yazdım, ama paylaşmadım. Düşüncelerimle biraz daha bütünleşmek için bende kalmalarını istedim. Kağıda yazdım, bir köşeye koydum. Sırası gelirse paylaşırım dedim. “Ara veriyorum” gibi bir yazı da yazmadım bloguma, çünkü elbet zamanı gelince yazacaktım tekrar.

İnsanlar “yazmayı bıraktın mı, ne oldu bloguna” gibi sorular sormaya başlayınca belki de “ara verdim” gibi bir şey yazsaymışım iyi ourmuş diye düşündüm.

Tekrar burdayım.

Ara bitti.

Bir dahaki yazıma kadar

sağlıkla, sevgiyle ve mutlulukla kalın.

Xx

Ece